در هر دو حالت ، ضربه را مي توان "به روشي كه فكر مي كند ضربه گير مناسب است" زد. اين تفسير به مجاز بودن يك ضربه از دست (توپ يا ضربه يا ضربه) علاوه بر ضربه مكاني تعبير شد. در اولين بازي كه طبق قوانين اتحاديه فوتبال انجام شد ، (بارنز و ريچموند ، 19 دسامبر 1863) ، بارنز اف سي شش تلاش "دروازه" انجام داد ، اما همه آنها را از دست داد.
لغو (1866–1872)در اولين تجديد نظر در قوانين FA ، در سال 1866 ، ضربه ايستگاهي از بازي حذف شد. اشاره به شكار عادلانه از قوانين ناپديد شد (اگرچه صيد هنوز مجاز بود) ، در حالي كه لمس كردن ، به جاي پاداش دادن با يك ضربه آزاد ، به يك تساوي شكن تبديل شد تا در هنگام به ثمر رساندن تعداد مساوي گل توسط هر تيم .
در سال 1867 ، باشگاه فوتبال شفيلد با اعلام يك ضربه آزاد به مجازات هندبال ، به اتحاديه فوتبال انگليس پيشنهاد داد كه هندلينگ ممنوع باشد. سوابق نشست سالانه اتحاديه فوتبال نشان نمي دهد كه اين پيشنهاد بحث رسمي داشته است و تصويب نشده است: [80] اما پيشنهاد مشابهي در اواخر همان سال در قوانين تحليلي اتحاديه فوتبال شفيلد گنجانيده شد.
در سال 1870 ، بر اساس پيشنهادي از طرف Upton Park FC ، در قوانين FA جابجايي كاملاً ممنوع شد. Wanderers FC و FC Civil Service FC هر دو پيشنهاد كردند كه دست زدن به مجازات با مجازات مجازات شود ، اما پيشنهادات آنها پذيرفته نشد
معرفي مجدد (1872–1873)در سال 1872 ، ضربه آزاد مجدداً بر اساس پيشنهاد Harrow Checkers F.C وارد عمل شد. اين مجازات براي مجازات رفتار غيرقانوني با توپ اعطا شد و اجازه نداد مستقيماً يك گل به ثمر برسد. قوانين 1872 در تعريف دقيق چگونگي ضربه آزاد بايد ناديده گرفته شود. اين حذف در سال 1873 انجام شد ، زماني كه مشخص شد توپ بايد روي زمين باشد ، با حريفاني كه حداقل شش يارد (5.5 متر) از توپ فاصله داشته باشند ، مگر اينكه پشت خط دروازه خود باشند. اين محدوديت ها بود