اسكادران لينويس

اسكادران لينويس چند روز پس از اقدام بدون برخورد با كشتي هاي انگليسي به باتاويا رسيد. او با آتالانت به آنجا ملحق شد و پس از به دست آوردن وسايل ، به اِل دو فرانس رفت و در 2 آوريل وارد شد. [28] سرتيپ هلندي Aventurier در باتاويا رها شد و تا زمان حمله به بندر توسط يك نيروي انگليسي در نوامبر 1806 ، هنگامي كه ويران شد ، در آنجا ماند. دريادار فرانسوي بعداً سعي كرد رفتار خود را در طول نامزدي توضيح دهد:
كشتي هايي كه هواپيما را جمع كرده بودند دوباره به كشتي هايي كه ما را درگير كرده بودند پيوستند و سه فروند از كشتي ها مانور دادند تا عقب ما را دو برابر كنند ، در حالي كه باقيمانده ناوگان ، به دليل شلوغي بادبان و تحمل بالارفتن ، قصد داشت ما را محاصره كند. با اين مانور دشمن وضعيت من را بسيار خطرناك مي كرد. برتري نيروي او مشخص شد ، و من ديگر مجبور نبودم در بخشي كه بايد تصميم بگيرم تا از نتيجه يك تعامل نابرابر جلوگيري كنم: سود حاصل از دود ، من را به بندر رساندم ، و شرق-شمال-شرق را هدايت كردم ، با فاصله از دشمن افزايش مي يابد ، وي به مدت 3 ساعت به دنبال اسكادران ادامه مي دهد ، و در چندين قسمت ديگر آن را تخليه مي كند. ناتانيل رقص و كاپيتان هاي ديگر او پس از جنگ بسيار مورد ستايش قرار گرفتند: آنها در نجات كاروان از هر دو HEIC جلوگيري كردند و لويدز لندن از نابودي احتمالي مالي ، كه عواقب آن تأثيرات عميقي در سراسر امپراتوري انگليس خواهد داشت. [30] صندوق جايزه 50 هزار پوندي به فرماندهان و خدمه آنها اعطا شد تا بين آنها تقسيم شود و صندوق ميهني لويد و ديگر نهادهاي ملي و تجاري مجموعه اي از جوايز شمشيرهاي تشريفاتي ، صفحه نقره و هداياي پولي را به افسران منفرد اهدا كردند. [ 31] صندوق ميهني لويد به هر كاپيتان يك شمشير به ارزش 50 پوند و يك ستوان به ستوان رابرت مريك فاولر نيروي دريايي سلطنتي ، كه به عنوان مسافر در ارل كامدن سفر مي كرد ، و يك پوند به ارزش 100 پوند به ناتانيل رقص داد.